Η ηδονή ανασαίνει. Αρπάζει βίαια σαν διάβολος, τρυφερά σαν μητέρα, την πηγή κάθε δύναμης, χρωματίζοντας την με τον έρωτα, τσακίζοντας την με ασκόπη ευτυχία. Ανάβει την φωτιά της ζωής. Όταν όμως αυτή σιγοσβήνει ουρλιάζοντας για σωτηρία, αναστένεται μονάχα θυσιάζοντας το πνεύμα. Η ηδονή είναι φθορά και μάνα, εθισμός και Σατανάς, ένας αθώος δρόμος για ολοκλήρωση.
Δ.Μ.
Δ.Μ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου