Οι ώρες περνάν αργά και γρήγορα. Σκέψεις για θάνατο και αναγέννηση του πνεύματος, για απόρριψη και ένωση της ηδονής, σηκώνουν κύματα στην θάλασσα της κουρασμένης υπόστασης μου. Άραγε βελτιώνομαι ή χειροτερεύω; Ίσως μαχαιρώνω και τσακίζω την ζωή, ίσως της δίνω χρώμα, μέσα από την αναζήτηση των μυστικών της νόμων. Το μόνο σίγουρο είναι πως η θέληση μου να τιμήσω το όνομα που μου δόθηκε από την στιγμή της σύλληψης μου, το όνομα του ζωντανού, γίνεται όλο και πιο έντονη, με παγιδεύει με δροσερές φωτιές, με μασάει και με φτύνει, καταλήγω πάλι στο καθαρό στόμα της, μετά πάλι στο βρόμικο πάτωμα. Η αιώνια επανάληψη της διαδικασίας αυτής με κάνει να αναρωτιέμαι περισσότερο για το φως που βλέπω, για το σκοτάδι που δεν βλέπω. Μονάχα ο χρόνος είναι τόσο ειλικρινής για να απαντήσει στην ερώτηση μου, μπορεί όμως και αυτός να έχει μυστικά.
Είναι όμως η απορία η πηγή της οδύνης ή οι ανικανοποίητες επιθυμίες μου; Θέλω να μάθω και να γνωρίσω τις διαφανείς συνδέσεις των άστρων με τον κόσμο των ζωντανών ή μήπως θέλω να ακολουθήσω τα πάθη μου, ακόμα και αν το τίμημα είναι η αναξιοπρεπής σκλαβιά; Ή τελικά η μοναδική μου αποστολή είναι η επιλογή ενός από τους δύο δρόμους;
Δ.Μ
Είναι όμως η απορία η πηγή της οδύνης ή οι ανικανοποίητες επιθυμίες μου; Θέλω να μάθω και να γνωρίσω τις διαφανείς συνδέσεις των άστρων με τον κόσμο των ζωντανών ή μήπως θέλω να ακολουθήσω τα πάθη μου, ακόμα και αν το τίμημα είναι η αναξιοπρεπής σκλαβιά; Ή τελικά η μοναδική μου αποστολή είναι η επιλογή ενός από τους δύο δρόμους;
Δ.Μ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου