Έτσι λίγο μία στιγμή. Να ξεχάσω το άγχος, την σύγχυση και την ευθύνη. Να χαθώ στην ροή του ποταμού. Να χαθώ στην άβυσσο της ομίχλης. Να χαθώ στο χάος του νυχτερινού ουρανού. Να αφεθώ στην γαλήνη της σκέψης και της αμφισβήτησης, να διαλογιστώ στον ναό της ολοκλήρωσης, να βιώσω την ζωή δίχως την μάσκα του πολιτισμού. Να ησυχάσω επιτέλους!
Δ.Μ
Δ.Μ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου