Κάφροι που θάβουν το μυστήριο της ζωής σε λακκούβες δυστυχίας. Το χώμα ήταν πάντα ο σκοπός μας. Εγωισμός και κρυφή θλίψη, ο δρόμος προς τον θάνατο. Σκιάχτρα, γίγαντες, αμαρτωλοί τρομάζουν τον άνθρωπο, τον διώχνουν μακριά από το καρποφόρο δένδρο της ζωής και της επανάστασης. Της επανάστασης κατά της ψυχρής κάλυψης των αναγκών,υπέρ των ιδεών και της σκέψης. Σύστημα δεν υπάρχει, μονάχα άνθρωποι, διαθέσεις και εγωισμός. Το παιδί τρέχει ώσπου να χάσει το τελευταίο ίχνος της αθωότητας του. Έγινε ένας από αυτούς. Όπως όλοι μας.
Δ.Μ
Δ.Μ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου